Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35895 E. 2024/11380 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/98 E., 2020/408 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2015/179 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karar 25.02.2016 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde 20.01.2017 tarihinde 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2018 tarih, 2018/220 Esas, 2018/516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın olay tarihinde yaşadıklarının etkisiyle katılanın polis memuru olduğunu bilmeden hakarette bulunduğuna, kararın yeniden incelenmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede: Tüm dosya kapsamı, şikayetten vazgeçmesine rağmen iddialarını tekrarlayan mağdurun anlatımları, tanık E.A.'nın mağdurun iddiasını doğrulaması karşısında, sanığın adli raporunun aldırılması amacıyla getirildiği hastane pansuman odasında, olayla ilgili bilgi almak isteyen polis memuru mağdura hakarette bulunduğundan bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf isteminin, uzlaşmaya tabi olmayan ve sanığa yükletilen hakaret suçundan yapılan uzlaştırma işlemlerine ilişkin masrafın yargılama giderlerinden çıkarılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede: Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.