Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35354 E. 2024/9893 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/520 E., 2016/92 K. KATILAN SANIKLAR : ..., ..., ... SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Beraat TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, katılan sanıklar müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık ..., katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ... İnceer'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından açılan kamu davalarında beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... İnceer vekilinin temyiz isteği; sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu, hükümlerin bozulması gerektiği ve vesaireye ilişkindir. 2. Katılan sanıklar ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteği; sanık ...'in üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu, hükümlerin bozulması gerektiği ve vesaireye ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanıklar ..., ..., katılan sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı hakaret, kasten yaralama ve tehdit eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası,106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ..., ..., katılan sanıklar ... ve ...'in 26.11.2015 tarihli savunmaları, sanık ...'ın 01.12.2015 tarihli savunması olduğu, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekili ve katılan sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ve katılan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.