Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23594 E. 2024/2250 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/678 E., 2016/264 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçu işleyen sanık hakkında verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, mesken olan bağımsız bölümün iç ve dış duvarlarını kırarak dükkana dönüştürdüğü iddiasıyla imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada Mahkeme, yapılan imalatın bina niteliğinde olmaması nedeniyle beraat kararı vermiştir. IV. GEREKÇE 1. Yapılan imalatların bina niteliğinde olmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek beraat kararı verilmiş ise de, yıkılan iç ve dış duvarların binanın taşıyıcı sistemini etkileyip etkilemediği yönünde bir tespite yer vermeyen yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi, 2. Kabule göre de, Atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin kabul edilmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine aynı kanun madde ve fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.