Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16991 E. 2023/25140 K. – İmar Kirliliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1283 E., 2016/312 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; söz konusu imalatların bina eklentisi niteliğinde olduğu, yeni bir kapalı alan oluşturulduğu, ruhsatsız ve kaçak olarak yapıldığı için 3194 sayılı İmar Yasası'nın 21 inci maddesine aykırılık teşkli ettiği ve 12.10.2004 tarihinde sonra - 2014 yılından sonra yapıldığı bu suretle sanığın üzerine atılı imar kirliğine neden olma suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR ... Belediyesi Yapı Kontrol Müdürlüğü görevlileri iddianameye konu yerde sanığın ruhsata ek projesine aykırı olarak, zemin kat balkon terasının 6 m² olan alanını, bahçenin doldurulup kotunun yükseltilmesiyle 17,25 m²'ye çıkartarak kullanılır durumda kaçak yapılaşmaya gittiğini tespit ettikleri, bu şekilde sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık tarafından yapılan ilavenin bina niteliğinde olmadığı ve atılı suçun yasal unsurlarını oluşmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin Mahkeme takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine (c) bendi olarak gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir numaralı bentten "CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca " ibaresi çıkartılıp "CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi