Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16028 E. 2023/22615 K. – Fuhuş
Konu: Fuhuş
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/16028
- Karar No
- 2023/22615
- Karar Tarihi
- Konu
- Fuhuş
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/959 E., 2016/111 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği tanık beyanına göre suç subüt bulduğundan hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Taksici olan sanığın, müşterisi olan tanığın cinsel ilişkiye girmesi için mağduru ayarlayarak fuhuş suçuna aracılık ettiği iddiası ile açılan davada mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında fuhuş suçunu işlediği iddiası ile açılan davada mahkûmiyete yeterli delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmişse de olay tutanağı ve tanığın "Sanığın bayan ayarlayabileceğini söylediği ve kabul etmesi üzerine telefon ederek mağdurun verdiği adrese götürdüğü" beyanı karşısında sübut bulan suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.