Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/15298 E. 2023/24365 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/238 E., 2016/376 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; sanığın müvekkili hakkında "mitomanimidir nedir" başlığı ile yazdığı köşe yazısında haber verme ve eleştiri sınırlarını aşarak atılı suçu işlediği, haber konusu ile anlatım biçimi arasında düşünsel bağın olmadığı, ifadelerin küçük düşürücü, incitici ve aşağılayıcı olduğu ve haber verme özgürlüğü ile eleştiri sınırının aşıldığı, mahkemece hatalı değerlendirme yapılarak beraat kararı verildiği bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, gazetede yazdığı "... mitomani midir nedir" başlıklı yazı ve içeriğinde katılana hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasından Yerel Mahkemece; Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi gerektiği, AHİM içtihatlarında basının toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edildiği ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkının bulunduğu düşüncesiyle kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedildiği, dava konusu olayda sanığın yayımladığı makalede katılanın yaptığı taşıt alımı ile ilgili söylentileri ve başkalarının kendisine verdiği bilgileri dile getirdiği, olayın şartları içinde sanığın amacının katılana hakaret etmek olmayıp, katılanın başkanı olduğu belediyece yapılan ihale ve halkı yakından ilgilendiren bu konuda halkı bilgilendirme ve varsa soruşturma açılmasını gerektirir bir durum bunu istediği, sanığın yazısında sert ifadeler kullandığı halde, kullanılan üslubun zikredilen yüksek mahkeme uygulamaları itibarıyle de aşırı olmadığı, sanığın cezalandırılmasının kamuyla ilgili bir konuda yapılan açık tartışmayı olumsuz etkileyebilecek nitelikte olduğu bu nedenle hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.