Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/14937 E. 2023/22416 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/14937
Karar No
2023/22416
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/927 E., 2016/308 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; dosya kapsamındaki deliller değerlendirilmeden katılanların beyanlarından yola çıkılarak karar verildiğine, sanığın hakaret etmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda sanığın katılanlara hakaret ettiği iddiasını destekleyecek katılanların meslektaşlarının ifadeleri dışında inandırıcı, somut her hangi bir delil olmadığına, verilen mahkumiyet kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Polis memuru olan katılanların, otostop yapan kadınların trafik güvenliğini tehlikeye düşürdükleri anonsu üzerine olay yerine gittikleri, sanığın yanında açık kimliği tespit edilemeyen erkek şahısla birlikte alkol aldıklarını görüp kimlik kontrolü yaptıkları sırada, sanığın katılanlara karşı "Bu caddede benden başka otostop yapan bayanlar var onlardan rüşvet alıp beni uzaklaştırıyorsunuz" demek suretiyle hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunması, katılanların ve tanıklar S.B. ile S.K.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3.Olay tutanağı, sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1.Katılanların ve tanıkların beyanları, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında; sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/14937, K. 2023/22416, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-14937-e-2023-22416-k-41a66f40bc9f