Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/1446 E. 2023/17485 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, mahkemenin gerekçesinin yerinde olmadığı, katılanın şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği, sanığın ikrarının bulunduğu, bu nedenle mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulmasının usul ve Kanun’a aykırı olduğu talebine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile katılanın aynı işyerinde çalıştıkları ve aralarında iş ile ilgili anlaşmazlıklar bulunduğu, işyeri sahibi ile katılanın gayri meşru ilişkisi olduğu konusunda sanığın dedikodu yaptığı iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın katılan hakkında sadece tanık ... ile konuştuğu, başka bir kimseye bu konuyu anlattığına dair dosyada delil bulunmadığı, gıyapta hakeret suçunun üç kişi ile ihtilat etme unsurunun oluşmadığı, kaldı ki tanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki beyanında söz konusu iddiaları desteklemediği anlaşıldığından Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.