Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13910 E. 2023/22013 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1174 E., 2016/428 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Duruşmadan yöntemince haberdar edilmeyen şikâyetçi ... vekilinin kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyması karşısında, hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, sanığın atılı suçu işlediğine ve ceza alması gerektiğine, resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Suç tarihinde şikâyetçi ... ve şikâyetçi ... S.'nin hasta olduğunu öğrendikleri halalarını ziyarete gittikleri ancak halalarını beklerken sanığın yanlarına gelerek "Bu evden s... gidin p... çocukları." diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş; Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ancak Mahkemece usulune uygun olarak duruşmaya davet edilmeyen şikâyetçiye, davaya katılma ve mağdur ile şikâyetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması, Nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.