Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13724 E. 2023/22132 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/41 E., 2016/8 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri fıkraları uyarınca taksitler halinde 7.080,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz isteminin özetle; aleyhine tanıklık yapan kişilerin şikâyetçinin arkadaşları ve meslektaşları olduğuna, bu tanıkların ifadelerinin gerçek dışı olduğuna, yargılama aşamasında cezaevinde olmasından dolayı duruşmalara katılamadığına, bu nedenlerle kararın bozulması talebine, 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 20.03.2010 tarihinde kesinleştiğine, bu karara ilişkin beş yıllık denetim süresinin 20.03.2015 tarihinde dolduğuna, mahkumiyete konu suçun beş yıllık denetim süresi dolduktan sonra işlenmesi nedeniyle söz konusu kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmadığına, kararın bu nedenle bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ilçe jandarma komutanı olan şikâyetçiye yönelik iddianamede belirtilen sözleri söylemek suretiyle hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 19.02.2008 tarihli ve 2006/6.MD-346 Esas, 2008/25 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturduğu kabul edilen kararın 30.03.2010 tarihinde kesinleştiği, temyiz incelemesine konu suçun, beş yıllık denetim süresinin dolmasından sonraki tarihte işlendiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ortadan kalkma koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için gereken diğer şartların oluşup oluşmadığı tartışılmaksızın yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.