Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/12095 E. 2023/20076 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/274 E., 2016/68 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteğinin; uzak kanıtlara dayanılarak karar verilmesinin yerinde olmadığına, şikâyetçi ile sanığın karşılıklı ağız dalaşı olduğunu beyan etmelerine rağmen sanığa ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğuna, sanığın lehine hükümlerin daha önce kasıtlı suçtan sabıkalı olduğundan uygulanmamış ise de sabıkanın silinmesi koşullarının oluştuğuna, sanığın para cezasını ödeme ihtimali bulunmadığına, resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, belediyeye ait yüzme havuzunda para tahsilat memuru olan şikâyetçiye hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın aşamalardaki savunması ve tanık T.T.'nin beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de değerlendirilip sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.