Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/11709 E. 2023/19719 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/38 E., 2015/499 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, kolluk ekiplerinin duyum üzerine gizli çalışması sonucu soruşturmaya başlanması, iş yerine devamlı şekilde erkek müşterilerin gelmesi, kamu tanığı olan ve sanıklara iftira atması için sebep bulunmayan C. E.'nin suça konu yerde mağdure ile para karşılığı cinsel ilişkiye girdiğini aşamalarda istikrarlı beyanlarla belirtmesi karşısında; suçun sübut bulduğu gözetilerek sanıkların müsnet suçtan ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, açıklanan sebeplerle usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunan kararların bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanıklardan ...'ın masaj salonu çalıştırdığı, diğer sanık ...'nün de burada işçi olarak çalıştığı, sanıkların suç tarihinde söz konusu masaj salonunda mağdure Ö. G.'yi para karşılığı cinsel ilişki için tanık C. E.'ye pazarladıkları ve bu suretle fuhuş suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede; kolluk ekiplerinin duyum üzerine gizli çalışması sonucu soruşturmaya başlanması, iş yerine devamlı şekilde erkek müşterilerin gelmesi, sanıkları tanımayan ve onlara iftira atması için sebep bulunmayan tanık C. E.'nin aşamalarda suça konu yerde mağdure ile para karşılığı cinsel ilişkiye girdiğini istikrarlı olarak belirtmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde karar verildi.