Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/30249 E. 2023/776 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2020/30249
Karar No
2023/776
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uygulanırken 442 gün adli para cezası yerine sehven 440 gün adli para cezası karşılığı 8840 TL adli para cezası yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek ve sanık müdafiinin, koşulları bulunmayan duruşma talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 8.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükmü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin; duruşma talepli olarak, kararı veren hakimin terör örgütü üyeliği iddiasıyla tutuklandığından ötürü kararın bozulmasına, hakimin tarafsız olması gerektiğine, duruşmalarda ileri sürdükleri hususların ve taleplerin zapta geçirilmediğine, sanığın hakaret suçunu işlemediğine, yoğun bakım dışındaki geniş bekleme salonu koridorunda sanık ve diğer hasta yakınları beklerken kendisine kaba davranışlarda bulunulduğuna, sanığın hasta olan yakınına yapılan olumsuz davranışlara duyduğu kızgınlıkla kendi kendine söylendiğine ve kafasını yumruklayarak kendine hakaret ettiğine, tanıkların da bu durumu doğruladıklarına, katılanların da sanığın yoğun bakımdan çıktıktan sonra dışarıda hakaret ettiğini ifade ettiklerine, bu durumda hemşirelerin duymasının mümkün olmadığına, mahkemeden bu konuda keşif talep ettiklerine ancak talebin zapta bile geçilmeden reddedildiğine, hastanenin kamera kayıtlarının getirilmesine yönelik isteme kayıtların silindiği gerekçesiyle olumsuz yanıt verildiğine, olayda sadece bir hemşire ile karşılıklı konuşma yapıldığı halde katılanların üçünün de kendilerine hakaret edildiği iddiasında olduğuna, kendilerince hiç bir kıymeti olmayan düzmece tutanak dışında bir kanıt sunulmadığına, mahkemenin tanıklara rağmen sadece katılanların beyanına itibar etmesini anlamanın mümkün olmadığına, hakaretin üç kişiye yönelik olması nedeniyle artırım yapılması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine, katılanların özel hastanede çalıştıkları ve dolayısıyla kamu görevlisi olmadıklarına, katılanların haksız fiillerinin göz önüne alınmadığına, hemşirelerin görevleri olan hasta bakım işini layıkıyla yapmadıklarına, kaba bir üslupla konuşulmasının sanık üzerinde son derece ağır etkiler yaptığına, hemşirenin sen şeklinde hitap etmesi ve yalan söylüyorsun seni Allah'a havale ediyorum demesinin kabul edilemez olduğuna, mahkemenin delil takdirinde hataya düştüğüne, olayın kaba saygısız davranışlar ve su vermeyerek görevlerini yapmamış olmaları nedeniyle haksız bir fiile karşılık olayın vuku bulmuş olduğuna, hakaretin kabulü halinde katılan ...'ın sanığın eşine "Yalan söylüyorsun." demesi nedeniyle hakaretin karşılıklı olarak gerçekleştiğinin mahkemece göz önüne alınmamış olmasına, yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ...'ın eşi ...'ın suç tarihi ve öncesinde ... ... Üniversitesi Hastanesinde rahatsızlığından dolayı tedavi gördüğü, olay günü sanığın hastanede görevli olan katılanlar ..., ... ve ...'nın eşi ile yeteri kadar ilgilenmediklerini ve ona su vermediklerini düşünerek tartıştığı, sonrasında sanığın katılanları kast ederek "O...pu hemşireler, sizin bacağınızı ayırırım." dediği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin ve 6514 sayılı Kanun'la değişik 3359 sayılı Kanun'un ek 12 inci maddesi uyarınca katılanların kendisine karşı işlenen suçlar bakımından kamu görevlisi sayılacağının kabulüyle mahkemenin taktir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/30249, K. 2023/776, T. 06.02.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2020-30249-e-2023-776-k-3f0d07907a53