Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/29538 E. 2023/16136 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2020/29538
Karar No
2023/16136
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, tehdit Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, A. Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, B. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.02.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanunun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. V. KARAR Açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03. 2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/29538, K. 2023/16136, T. 15.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2020-29538-e-2023-16136-k-880d87efd327