Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/27720 E. 2023/262 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, tehdit Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizinin, müvekkilinin sanıklara hakaret ettiğine ilişkin hiçbir delilin bulunmamasına karşın hakaretin karşılıklı olduğundan bahisle sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, tanık ...'nın beyanları ile sanık ...'in tehdit ettiği sabit olmasına karşın hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanıkların telefonda katılana sinkaflı sözlerle hakaret ederek ölümle tehdit ettiği iddiasıyla haklarında hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanıklar hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı ile sanık ... hakkında tehdit suçundan beraat kararı verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların aşamalardaki birbirleri ile uyumlu savunmalarında katılanın da kendilerine hakaret ettiği, tanık ... beyanında sanıkların telefonda hakaret etmeleri üzerine oğlu olan katılanın da aynı şekilde karşılık verdiği şeklinde kısmi kabulü içeren beyanda bulunması ve tanığın sanık ...'in tehdit ettiğine dair herhangi bir beyanının bulunmaması karşısında, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/98 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.