Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2016/14091 E. 2016/14756 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hakim, kanun maddesinde yazılı alt ve üst sınırlar arasında ceza takdir hakkına sahip olmakla birlikte bu kararın denetlenebilir olduğu, eylemle ceza arasında orantı olması gerektiği, TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler de, dosya ve sanığın eylemiyle bağlantılı olarak tartışılıp irdelenmeden, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi, 2- Sanığın, katılan ile bir süre arkadaşlık yaptıktan sonra ayrıldıklarını, bunun üzerine katılanın kendisi hakkında “ ben onun parasını yiyorum” diyerek arkasından konuşmasına sinirlendiğini savunması karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık Hakan Yıldırım'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.