Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2015/9401 E. 2019/12097 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2015/9401
Karar No
2019/12097
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, basit yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... 04/03/2014 tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında tehdit ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik temyizinin bulunmadığı, sanığın tehdit suçunu ise uzlaşma kapsamında bulunmayan silahla yaralama suçu ile birlikte işlediği belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında mağdur ...'e karşı tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, TCK'nın 58. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanırken hangi hükmün tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de, önceki hükümlülüklerin en ağırı olan Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1621 esas, 2009/1278 karar sayılı14/10/2009 tarihli ilamının infazda dikkate alınabileceği ve Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararınında infazda gözetilebileceği, Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2-Sanık hakkında mağdur ... Oyar'a karşı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 28/12/2002 doğumlu, olay tarihinde 11 yaşında olan mağdura karşı atılı suçun işlenmiş olması karşısında, mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına dair raporunun aldırılarak sonucuna göre, sanık hakkında hükmolunacak cezada 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesi uyarınca artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/9401, K. 2019/12097, T. 01.07.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2015-9401-e-2019-12097-k-f0e6c80872a7