Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2015/25902 E. 2020/362 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2015/25902
Karar No
2020/362
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanığın suçu kabul etmemesi karşısında, mağdur ...'nin beyanında belirttiği ... ve ...'in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması, 2- Kabule göre ise; a-Sanığın mağdurları aynı zaman diliminde kısa aralıklarla tehdit etmesi eyleminde TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması, b-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, c-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/25902, K. 2020/362, T. 07.01.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2015-25902-e-2020-362-k-f71a526fd2ed