Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/8956 E. 2016/13887 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2014/8956
Karar No
2016/13887
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın tüm aşamalarda tanık ...’la aralarında yaşanan sorunlardan bahsederek suçlamayı kabul etmemesi, müştekinin ise kovuşturma aşamasındaki anlatımında, olay tarihinde sanık olan annesi ile.... ilçesinde ayrı evlerde yaşayıp, annesinin birlikte kalmalarını istediğini, kendisinin kabul etmemesi üzerine...ilçesinde barındırmayacağını kast ederek, "seni ...’da yaşatmayacağım" dediğini, hayatına yönelik bir kastı olduğunu düşünmediğini beyan ederek şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; bu sözlerin müştekinin o ilçede oturmasına engel olmaya mı yoksa hayatına mı yönelik olduğu açıklanıp yöntemince tartışıldıktan sonra, 5237 sayılı TCK’nın 106. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilmesi halinde, şikayetten vazgeçme beyanı da nazara alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/8956, K. 2016/13887, T. 01.11.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2014-8956-e-2016-13887-k-5af531f39c2f