Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/52422 E. 2019/6110 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Beraat Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi ...' ın 27.03.2013 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...' ın davaya katılmasına karar verilerek ve katılan ...' ın sanık sıfatıyla yaralama suçundan hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik yapılan itirazın Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi' nin 2013/1017 D.İş sayılı kararı ile kesinleştiği, temyizin katılan sıfatıyla sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Eyleme ve yükletilen suça yönelik iddianameye bağlılık kuralı gözönüne alınarak mahkemenin kabul ve gerekçesine göre katılan ...' ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.