Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/2774 E. 2014/35792 K. – Tehdit, Hakaret

Konu: Tehdit, Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/2774
Karar No
2014/35792
Karar Tarihi
Konu
Tehdit, Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A)Hakaret suçundan verilen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B) Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İkrara dönük savunmada bulunan sanık hakkında, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar değerlendirilerek TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-Sanığın savunmasında belirttiği hususlar araştırılarak, TCK'nın 29. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, 3-Sanığın adli sicil kaydında yer alan 1998 yılına ait yabancı ülke mahkemesince verilmiş eski hükümlülüğünün silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, sabıkalı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/2774, K. 2014/35792, T. 11.12.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-2774-e-2014-35792-k-af23db2a673b