Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/18388 E. 2015/35576 K.

Tebliğname No : 4 - 2011/205405 MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 03/03/2011 NUMARASI : 2008/703 (E) ve 2011/203 (K) SUÇLAR : Tehdit, yaralama, yasak silah taşıma Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve yasak bıçak bulundurma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Tehdit eyleminin sanığın elinde bıçak varken gerçekleştiğinin kabulü karşısında, eylemin TCK'nın 106/2a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturması karşısında, suçun vasfında yanılgıya düşülerek anılan Kanunun 106/1-1 fıkrası uyarınca hüküm kurulmuş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmayan sanık hakkında suç tarihinden sonra kesinleşen ilamının tekerrüre esas alınması, Kanuna aykırı, sanık M.. C..'nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLEREK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.