Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/9453 E. 2013/23056 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, TCK'nın 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilam hükümde yanlış gösterilmiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren hükümlülüğün infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Sanığın önceden işlemiş bulunduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının infazı konusunda gereği için hükmü veren mahkemesine bildirimde bulunulmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken, 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi uyarınca aynen infaz kararı verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından “Sanığın sabıkasında Sivas 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/133 Esas 2006/183 Karar sayılı erteli mahkumiyet ilamının 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesi gereğince aynen infazına” ibaresinin çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.