Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/8798 E. 2012/24906 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- TCK'nın 184/4. maddesinin "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır." hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; belediye başkanlığına yazılacak yazı ile söz konusu yerin belediye sınırları içinde kalıp kalmadığının ve özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi, 2- Suça konu taşınmazın tapu kaydının getirtilip sanığa ait olduğunun tespit edilmesi durumunda kamuya doğrudan maddi zarar verilmiş olduğunun kabul edilmesinin olanaksız olması nedeniyle bu husus araştırılmadan ve TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ile CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında "eski hale getirme imkanı var iken bunu yapmadığı eylemdeki kararlılığı dikkate alınarak şartlar oluşmadığından" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.