Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/6477 E. 2012/14193 K. – İmar Kirliliğine

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2012/6477
Karar No
2012/14193
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dairemizce de benimsenen Y.C.G.K'nun 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı CYY'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının yalnız basit bir araştırmayla belirlenebilecek maddi,somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması ve sanığa atılı imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCY'nın 184/5 maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında,sanık hakkında CYY'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken "eski hale getirilmediği" biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle CYY'nın 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCY'nın 51.maddesi yerine suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 647 sayılı Yasanın 6.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi, Yasaya aykırı sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/6477, K. 2012/14193, T. 12.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2012-6477-e-2012-14193-k-49cf00c413c3