Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/4768 E. 2013/7442 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2012/4768
Karar No
2013/7442
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, bu yolun da tüketildiği, ortada temyize konu bir başvurunun bulunmadığı, Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, a)Sanığın adli sicil kaydındaki ceza kararnamesi ile verilen mahkumiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sanığın sabıkalı olduğu biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, b)Adli para cezası tayin edilirken TCK'nın 52. maddesi uyarınca temel cezanın gün üzerinden belirlenmesi, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerekirken, kanuni yönteme aykırı biçimde yıl ve ay üzerinden hesap yapılarak ceza belirlenmesi, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/4768, K. 2013/7442, T. 18.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2012-4768-e-2013-7442-k-a5b9b8ec0234