Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/380 E. 2013/11428 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanık ...’ın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1-Sanık ...’ın, mağdurlar ..., ... ve ...’a yönelik tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara ilişkin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’ı yaralama suçlarına ilişkin hükümler yönünden ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, a-Sanığın annesi olan mağdur ...’ın aşamalardaki tutarlı anlatımına göre, sanığın elinde bıçakla annesi olan mağduru bir müddet kovaladıktan sonra mağdura yetişememesi nedeniyle kovalamayı bırakmasının suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçme niteliğinde bulunmadığı, aksine elinde olmayan sebeplerle icra hareketlerini tamamlayamadığı, buna göre de yaralamaya teşebbüs suçunun oluştuğu gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ve hukuki nitelendirme ile TCK’nın 36.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması, b-Kabule göre de; ba-Sanığın babası olan mağdur ...’ı yaralamaya teşebbüs ettiğinin kabul edilmesi karşısında temel cezanın TCK'nın 86/2 yerine, 86/1 maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, bb-Sanığın annesi olan mağdur ... ’a karşı yaralamaya teşebbüs suçundan CMK’nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 86/1-3-a-e maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası verildikten sonra sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.