Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/28622 E. 2014/1578 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; a) TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, sanığın adli sicil kaydına esas birden fazla mahkumiyet hükmünden en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olan mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması, b) TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte yanılgılar olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun ve sonuç olarak, a) TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak alınan mahkeme ilamına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine “Mükerrir sanık hakkında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, Çankırı Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2006 tarihli, 2006/676 Esas, 2006/776 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 106/1, 62/1 ve 51. maddelerine göre verilen erteli 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına” ibaresinin yazılması, b) Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafa da, “TCK'nın 53/l-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam etmesine” ibaresinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.