Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/28124 E. 2013/29234 K.

Suç delillerini gizleme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19/06/2007 tarih ve 2006/603 esas, 2007/461 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.12.2011 gün ve 2009/25614 esas, 2011/24771 sayılı kararıyla; " II-Sanık ...'e yükletilen suç uydurma, sanıklar ..., ... ve ...'e yükletilen suç kanıtlarını gizleme suçlarına ilişkin temyize gelince; Yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- TCY.nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluğuna sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1/ a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacak biçimde hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanıklar ... ile ...'ın sabıkasız oluşu, ve sanık ...'in adli sicil kaydındaki sabıkasına esas ilamın silinme koşullarının oluşması nedeniyle, hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanık ... hakkında ... 10.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 9.9.2003 tarih ve 1048-950 sayılı yaralama suçuna ilişkin ilamın ceza kararnamesi ile verilip verilmediği hususu araştırılarak sonucuna göre mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA," karar verilmiştir. I- İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2011 gün ve 2007/208326 sayılı yazısı ile; “…Kaldı ki, sanık ...'ın sabıka kaydının incelenmesinde, sanık hakkında ... 6. Ağır Ceza Mahkemesince 24/12/1997 tarih ve 187 E., 256 K. sayılı ilamıyla TCK 414/1, 80, 59,40 maddeleri uyarınca 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası hükmedildiği, bu cezanın 30/11/2002 tarihinde infaz edildiği, infaza ilişkin 13/02/2012 tarihinde ek sicil kaydının alındığı, infaz tarihinden sonra 08/12/2005 tarihinde dosyamızdaki suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında da, CMK 231. maddesinin uygulama koşulları oluşmayacaktır. Tüm bu açıklamalar ışığında, adli sicil kaydında kasten yaralama suçundan ceza kararnamesi ile kurulan bir mahkûmiyet hükmü ile cinsel saldırı suçundan da mahkumiyet hükmü bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanması koşulları oluşmadığından, Özel Dairece bu konunun bozma nedeni sayılması isabetli bulunmamaktadır. Yerel mahkeme hükmünün TCK'nun 53/1-c bendindeki hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeyle sınırlı tutulması biçiminde düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmektedir. Sonuç ve istem: Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle itirazın kabulü ile, 1-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21/12/2011 tarih ve 2009/25614-2011/24771 esas karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 2- ... 20. Asliye Ceza Mahkemesince 19/06/2007 gün ve 2006/603 E., 2007/461 K. sayılı hükmünün ONANMASINA, karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü: II- KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dosyanın incelenmesinde, Yargıtay savcılığınca Uyap sisteminden alınan 13.02.2012 tarihli adli sicil kaydına göre, sanık ... hakkında ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.1997 tarih ve 187-256 sayılı kararı ile ırza geçme suçundan 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası verildiği, cezanın 30.11.2002 tarihinde infaz edildiği, 3682 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca silinme koşulları oluşmadan 08.12.2005 tarihinde suç işlenmesi nedeniyle, bu ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil ettiği anlaşıldığından, Dairemizce verilen 21.12.2011 gün ve 2009/25614 esas, 2011/24771 karar sayılı bozma kararının, sanık ... yönünden KALDIRILMASINA, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19/06/2007 tarih ve 2006/603 esas, 2007/461 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen suç delillerini gizleme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLEREK başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, diğer sanıklar hakkında Dairemizin 21.12.2011 gün ve 2009/25614 esas, 2011/24771 sayılı kararındaki hususların aynen bırakılması suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.