Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/22146 E. 2013/29198 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: A-Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B-Hakaret eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanık tarafından söylendiği iddia edilen “ulan bana bak” sözü tanıklar tarafından doğrulanmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; a-Tehdit suçundan hüküm kurulurken adli para cezası seçildiği halde, hakaret suçunda aynı nedenlerle hapis cezası seçilerek çelişkiye düşülmesi, b-Sanığın sabıkasız olması, hakaret suçunda giderilmesi gereken, katılan tarafından talep edilmiş ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi ve sanığa tehdit suçundan verilen cezanın, ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine kanaat edinilerek, TCK'nın 51. maddesi ile ertelenmesi karşısında, CMK'nın 231. maddesindeki diğer koşullar değerlendirilmeden "müştekinin şikayetçi olması ve zararının karşılanmaması" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.