Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/18076 E. 2013/29181 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-30/04/2008 tarihli oturumda hazır olan sanığa katılma hususunda diyecekleri sorulmadan, şikayetçilerin davaya katılmasına karar verilerek, CMK'nın 238/3. maddesine uyulmaması, 2-Sanığın, katılan ...'ı tehdit etmediğini, katılanın kendisine çekiçle saldırdığını savunması karşısında; tanıklar ... ve ... .. anlatımlarına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan ve tanıkların beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, tanık .e ... anlatımının hangi nedenle üstün tutulduğu yöntemince açıklanmadan yetersiz gerekçe ile karar verilmesi ve sanık savunmasına göre, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 3-CMK'nın 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği belirtilse de, anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, maddi (somut) zarara ilişkin olup, manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve sanığın eylemi sonucunda somut bir zararın da bulunmaması karşısında, ''sanığın mağdurun zararını karşılamadığı'' şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.