Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/13026 E. 2013/26057 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2012/13026
Karar No
2013/26057
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, tekerrüre esas alınan hükümlülük gösterilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesine göre bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozmayı gerektirmediği, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma yetkisinin, 5275 sayılı CGTİHK'nın 108/4-6 maddesi uyarınca infaz aşamasında hükümlünün davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilmeyle ilgili kararı verecek hakime ait olduğunun gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından, denetim süresinin çıkarılması suretiyle, DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/13026, K. 2013/26057, T. 22.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2012-13026-e-2013-26057-k-eccd5a36f303