Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/5794 E. 2013/5138 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Yaralama suçundan, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'ün tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın sabıkasız olması, duruşmadaki tutum ve davranışları olumlu görülerek takdiri indirim uygulanması, kişiliği olumlu değerlendirilerek hapis cezasının para cezasına çevrilmesi, tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK'nın 231. maddesinde öngörülen ölçütlerin irdelenmesi gerekirken "sanığın atılı suçları kabul etmediği, bu sebeple pişman olduğuna dair mahkemece kanaat edinilmediği, sanığın katılanların zararını gidermeye yönelik bir talebinin bulunmadığı, katılanların da sanığın eylemi sebebi ile manevi olarak zarara uğradıklarını ve sanığın zararlarını giderme yönünde bir girişimde bulunmaması nedeniyle zararın giderilmesi şartının mevcut bulunmadığı" biçimindeki, kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.