Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/23015 E. 2012/23114 K. – İmar Kirliliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-TCK'nın 184/4. maddesinin "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; imara aykırılığın bulunduğu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Kabule göre de; a-Haklarında mülga 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uygulanan ve sabıkasız olan sanıklara yükletilen sanık ...'a ait taşınmaz üzerinde ruhsatsız inşaat yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, katılan ve kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmaması karşısında, sanıklar hakkında CMK'nın 231/5.maddesinin uygulama olanağının tartışılmaması, b-Suç tarihinin 5237 sayılı Yasanın 184. maddesinin yürürlüğe girdiği 12.10.2004 tarihinden sonra ancak 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden önce olması nedeniyle sanıklara verilen cezanın kişiselleştirilmesi ile cezayı ağırlaştırıcı ve hafifletici sebepler ile genel hükümler yönünden 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın olayla ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı uygulanıp sonuçları karşılaştırılarak lehe Yasanın tesbiti gerekirken, karma uygulama yapmak suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uyulmaması, Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, her ne kadar sanık ... hakkında kurulan hükmü temyiz etmemiş ise de 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca bozma kararının bu sanığa da sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.