Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/198 E. 2012/19917 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/198
Karar No
2012/19917
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; A- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın direnme eylemini aynı zamanda birden fazla mağdura karşı gerçekleştirmiş olmasına karşın, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere salıverme tarihine kadar sürmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, B- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi karşısında, hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içeren hakaret suçunda, hangi nedenlerle hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edildiğinin gösterilmemesi, 2- TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/198, K. 2012/19917, T. 08.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-198-e-2012-19917-k-f34cba50cf30