Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/14477 E. 2013/13792 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/14477
Karar No
2013/13792
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ...'in, müştekilere karşı tehdit eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda gerçekleştirmesi karşısında, hakkında TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümle ile 43/1 ve 43/2. maddesi ile zincirleme suç hükümleri gereğince verilen cezasında artırım yapılması gerekirken eylemleri ayrı ayrı suç kabul edilerek 3 kez cezalandırılması suretiyle fazla ceza belirlenmesi, 2- Sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurlarının istedikleri ya da mahkemece tespit edilmiş maddi nitelikte bir zararının olmaması ve CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamaması karşısında, suç tarihi itibariyle kesinleşmiş sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulama koşullarının, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın geçmiş sabıkasının bulunması” biçiminde kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile temyiz nedenleri tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/14477, K. 2013/13792, T. 07.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-14477-e-2013-13792-k-24c90c2cf4fd