Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/13372 E. 2013/9388 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/13372
Karar No
2013/9388
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Sanığa yükletilen katılan ...'e karşı tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Tekerrüre esas alınacak önceki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 58/2. maddesine göre "ceza" niteliğinde olması gerektiği, TCK'nın 45. maddesinde cezaların "hapis" ve "adli para" şeklindeki yaptırımlar olarak tanımlanmadığı, TCK'nın 50/5. maddesindeki "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" şeklindeki düzenlemeye göre aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi hariç diğer seçenek yaptırımların "tedbir" olduğu ve "ceza" sayılamayacağı, tekerrüre esas alınan Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.02.2008 tarih ve 770/37 sayılı ilamında sanık hakkında verilen hapis cezasının, TCK'nın 50/1-d bendine göre tedbire çevrildiği, önceki mahkumiyetin ceza niteliğinde olmaması nedeni ile bu ilamın tekerrüre esas alınmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması, ayrıca infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği halde, 1 yıl denetimli serbestlik kararı verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından tekerrüre ve denetimli serbestliğe ilişkin kısımların çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 2) Sanığın katılan ...'e karşı hakaret eylemine ilişkin hükme yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılanın, hükümden sonra verdiği dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/13372, K. 2013/9388, T. 01.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-13372-e-2013-9388-k-afd9baf3ee5a