Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/10443 E. 2012/32418 K.

Konu: Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/10443
Karar No
2012/32418
Karar Tarihi
Konu
Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak, TCK'nın 289/1. maddesi 1. cümlesi uyarınca sanığın eylemi sebebiyle 90 gün karşılığı olarak 1800 Türk Lirası adli para cezası tayin edildikten sonra, bu miktar üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca indirim uygulanmış ise de, sonuca etkili olmayacağı düşünüldüğünden bu husus bozma sebebi yapılmamış başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Müşteki ... A.Ş. ile ... Ltd. Şti. arasında imzalanan kredi sözleşmesine istinaden yediemin makbuzu ile kendisine teslim olunan suça konu rehinli aracı teslim alan sanığın, borçlu şirketteki konumu tesbit edilip, ortak ya da temsile yetkili kişi olduğunun belirlenmesi halinde, eylemin hukuki anlaşmazlıktan ibaret olacağı ve rehinli malın sanığa resmen teslim olunmaması nedeniyle TCK'nın 289/1. maddesinde yazılı suçun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; Sanık hakkındaki hapis cezası alt sınırdan belirlenmesine karşın, adli para cezası tayininde gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılması, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/10443, K. 2012/32418, T. 27.12.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-10443-e-2012-32418-k-c5b777ad733e