Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/8280 E. 2012/29334 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yaralama, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1-Sanık ...'a yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması, biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince: a)Diğer sanık ... tarafından araç içerisinde yaralanarak silahla tehdit edilen ve kendisinin hırsızlığa zorlandığını ileri süren sanığın, kurtulmak amacıyla araçtan inmeye çalışmasına rağmen, sanığı kurtarmaya gelen yakınlarını görerek aracı kullanmaya devam eden katılan ...'ü yaralaması karşısında, olayın başlangıç ve gelişimi de değerlendirilerek, sanık hakkında ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlerin bulunup bulunmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması, b)Suç tarihinde kesinleşmeyen mahkumiyet hükmünün, TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi, c)Suç tarihi itibariyle kayden sabıkasız olan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, d)5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.