Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/25170 E. 2013/7990 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25170
Karar No
2013/7990
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-) O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesini süresi içinde vermediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-)Sanıklar müdafıinin temyiz istemine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a-)Hakaret suçundaki aleniyet unsurunun nasıl gerçekleştiği açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması ve söz konusu suçtan ceza belirlenirken, neden hapis cezasının tercih edildiğinin açıklanmaması, b-)Hakaret suçundan hükmolunan cezada haksız tahrik indirimi yapılırken, tehdit suçuna ilişkin olarak TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, c-)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmekte olup, anılan ölçütlere göre bir değerlendirme yapılmadan, "..koşulları oluşmadığından.." şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine, d-)CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca sanıklara sebep oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin sanıklardan ortaklaşa tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ... müdafıinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/25170, K. 2013/7990, T. 20.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-25170-e-2013-7990-k-d8418daa8636