Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/19283 E. 2013/3759 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olarak, 5237 sayılı TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi durumunda, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı kabul edilerek, eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi gözetilerek, en ağır hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hükümlülüğün tekerrüre esas alınması, Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkralarının sonuna "en ağır cezayı kapsayan Ulubey Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2006 tarih 2005/81 esas, 2006/28 karar sayılı ilamındaki hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasına" cümlesinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle davanın esasına, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.