Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/17010 E. 2012/28674 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/17010
Karar No
2012/28674
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanın soruşturma evresinde sanıkların kendisini tehdit ettiklerini beyan etmesine karşın, kovuşturma aşamasında tehdit sözlerini söyleyen kişinin dükkanına ilk gelen tanımadığı kişi olduğunu ileri sürmesi, sanıkların üzerlerine atılı suçu kabul etmemeleri ve olayın başka görgü tanığının da bulunmaması karşısında, katılanın hangi beyanına neden üstünlük tanındığı tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi, 2-Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CMK’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması ve sanık ... hakkındaki adli sicil kaydındaki hükümlülük kararının yargılamaya konu yeni suç tarihinden sonra kesinleşmesi karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/17010, K. 2012/28674, T. 04.12.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-17010-e-2012-28674-k-5a23e09c414d