Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2009/28867 E. 2011/23621 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/28867
- Karar No
- 2011/23621
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevli memura etkin direnme, sarhoşluk HÜKÜM : Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Saldırgan sarhoşluk suçundan verilen hükmün incelemesinde; Niteliğine göre yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun mahallinde bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli olduğu, Anlaşıldığından, sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 2-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 95/2.maddesince verilen Gündoğmuş Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2002 tarih ve 2002/19 E-65 K. sayılı ilamı ile 29.05.2002 tarih ve 2001/28 E - 2002/63 K. sayılı para cezasına ilişkin erteli hükümlülüğün çektirilip çektirilmeyeceği hususunda mahkemesine bildirimde bulunulması yerine 5237 sayılı TCK.nun 51/7,7/2 maddelerince aynen infazına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK.nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK'nun 95/2. maddesi gereğince erteli hükümlülüklerin aynen çektirilmesine ilişkin kısmın çıkartılması ve adli sicil kaydındaki tecilli cezalarının aynen infaz edilip edilmeyeceğinin değerlendirilmesi bakımından mahkemesine bildirimde bulunulmasına denilmek suretiyle tebliğnameye uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 8.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.