Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2009/21158 E. 2011/22349 K. – İftira

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İftira HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen iftira eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, sanığın 765 sayılı TCK hükümlerine göre verilip 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmiş hapis cezasından sonra yargılamay konu suçu işlemiş olması nedeniyle mahkemesine ihbarda bulunulması ile yetinilmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 51/3 maddesindeki deneme sürelerinin farklı olduğu gözetilmeden, uyarlama yargılamasına konu edilmemiş önceki cezanın 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince aynen infazına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasının 9 nolu bendindeki "Aynen infazına" ibaresinin çıkartılması yerine "infazının değerlendirilmesi için mehkemesine ihbarına" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.