Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/3184 E. 2026/1151 K.

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1622 E., 2025/482 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/279 E., 2023/50 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilleri ile davalı arasında görülen davada Frankfurt AM MAİN Eyalet Mahkemesinin 30. Hukuk Dairesinin 2-30 0 ... numaralı kararı ile müvekkilleri lehine alacağa hükmolunduğunu, bu kararın 31.03.2022 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşen karara göre davalının müvekkili ...ye 172.410 Euro ödemesine hükmolunduğunu, bu bedelin 98.100 Eurosuna 01.12.2015 tarihinden itibaren 74.400 Eurosuna ise 22.02.2017 tarihinden itibaren taban faizin % 5 puan fazlası tutarında faiz işletilmesine karar verildiğini, yine müvekkili ...'a 356.261 Euro ödemesine karar verildiğini, bu bedelin 160.000 Eurosuna 01.12.2015 tarihinden itibaren 195.761 Eurosuna ise 22.02.2017 tarihinden itibaren taban faizin % 5 puan fazlası tutarındaki faiz işletilmesine karar verildiğini, yabancı mahkeme kararının apostil şerhine sahip olduğunu, noter tarafından onaylandığını ileri sürerek; iş bu kararın tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; MÖHUK'un 54. maddesinde düzenlenen şartların derdest davada gerçekleşmediğini, kararın müvekkilinin yokluğunda verildiğini, ortada kesinleşmiş bir kararın bulunmadığını, iddiaya konu alacağın tahsil edildiğini, davanın nispi harca tabi olduğunu, eksik harcın tamamlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tenfiz davalarının tespit davası olması nedeniyle karar harcının maktu alınması gerektiği, kararın 31.03.2022 tarihinde kesinleştiği, davalının savunma hakkının ihlal edilmediği, kamu düzenine aykırılığının söz konusu olmadığı, MÖHUK'un 54. maddesinde belirtilen şartların somut olayda gerçekleştiği gerekçesiyle; tenfiz davasının kabulüne, FRANKFURT AM MAİN Eyalet Mahkemesinin 30. Hukuk Dairesinin 2-30 0 ... numaralı kararının tanfizine, davalının, davacı ...ye 172.410 Euro ödemesine, bu bedelin 98.010 Eurosuna 01.12.2015 tarihinden itibaren 74.400 Eurosuna ise 22.02.2017 tarihinden itibaren taban faizin %5 puan fazlası tutarında faiz işletilmesine, davalının, davacı ...'a 356.261 Euro ödemesine, bu bedeli 160.000 Eurosuna 01.12.2015 tarihinden itibaren 195.761 Eurosuna ise 22.02.2017 tarihinden itibaren taban faizin %5 puan fazlası tutarındaki faiz işletilmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kararın usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; tanıma ve tenfiz davalarının nispi harca tabi olduğunu, davanın maktu harçla açıldığını, İran vatandaşlarının harçtan muaf olmadığını, MÖHUK'un 54.maddesi ve ilgili maddelerinde yer alan şartların gerçekleşmediğini, Frankfurt am Main Eyalet Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin 2- 30... /17 numaralı dosyasının karar aşamasında ne müvekkilinin ne de kendisini temsil eden bir vekilin bulunmaksızın, müvekkilinin yokluğunda karar verildiğini, müvekkilinin savunma hakkının engellendiğini, ortada kesinlemiş bir kararın bulunmadığını, tenfizi istenen dava dosyası sebebiyle müvekkilinin davacılara bir takım ödemeler yapmasına rağmen davacıların kötü niyetli bir şekilde eldeki davayı açtıklarını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Türk Mahkemelerinin münhasıran yetkisine giren bir dava olmadığının, davalının vekille temsil edildiğinin, kararın kamu düzenine aykırılık teşkil etmediğinin, tanıma ve tenfizin yasal koşullarını taşıdığının, yabancı mahkeme ilamının apostil şerhinin bulunduğunun, yabancı mahkeme kararında kararın kesinleştiği tarihin şerh düşüldüğünün anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz talebinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.