Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/38747 E. 2025/6472 K. – Silahlı Terör

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/492 E., 2021/734 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/318 E., 2019/199 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/6-9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yapılan yargılama ve dosya içeriği nazara alındığında, Mahkemenin uygulama, takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemekle, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir. Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; İlk Derece Mahkemesinin kısa kararında temel cezanın teşdiden “6 yıl” olarak tayin edilmesine karşın, gerekçeli kararda teşdiden “5 yıl” olarak belirtilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebepten BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu husususun 5271 sayılı CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karardaki hükmün birinci fıkrasından “5 yıl” ibarelerinin çıkartılarak yerine “6 yıl” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.