Yargıtay · 3. Ceza Dairesi
Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/25207 E. 2025/5744 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/25207
- Karar No
- 2025/5744
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1424 E., 2020/1222 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/461 E., 2019/291 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma maddesi uyarınca suç tarihi yazılmamıştır HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık müdafinin 24.12.2020 tarihli temyiz dilekçesinde "Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi Başkanlığının 18.11.2020 tarih ve 2019/1424 Esas, 2020/1222 sayılı Kararına karşı temyiz isteminde bulunmaktayız" ibarelerinin bulunması ve sanığın aynı tarihli ıslak imzalı ayrıntılı dilekçesinde, temyize dair gerekçelerin bulunduğu kabul edilmekle; temyiz talebinin gerekçesiz olması gerekçe gösterilerek temyiz talebinin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, sanığın beraatine yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, ancak: Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olmasına rağmen hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği ilk derece mahkemesi hükmünün birinci fıkrasında yer alan "sanığa isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve ikna edici delil bulunmadığından dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin çıkarılarak yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince" ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.