Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/16292 E. 2025/7698 K.

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/911 E., 2020/851 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/126 E., 2019/104 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53, ve 63/1. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen, ByLock kullanıcısı olmayan sanığın, dosya kapsamında yer alan ... hesap hareketleri dökümü ve bilirkişi raporuna göre; söz konusu bankada ilk kez 2002 yılında hesap açtırdığı, sanığın her ne kadar talimat tarihi sonrası katılım hesabı açtığı ve para yatırdığı anlaşılmışsa da, 2014 yılı öncesi dönem itibariyle katılım hesabı açma işlemlerinin bulunduğu ve ...'nın TMSF'ye devrinden sonra da söz konusu bankada işlemler gerçekleştirdiği anlaşılmakla; hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp rutin bankacılık işlemi sonucu gerçekleştiği, sanığın sendika üyeliği ve ... aboneliğinin iptaline dair eylemlerinin ise, sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de; Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2. maddesi" yerine "TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2" maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.