Yargıtay · 3. Ceza Dairesi
Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/90 E. 2013/39307 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/90
- Karar No
- 2013/39307
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Mükerrirliği tespit edilerek hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen sanık hakkında, yanılgı nedeniyle, CMUK'un 305/1.1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olan ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca da tekerrüre esas alınamayacak nitelikte olan Savaştepe Sulh Ceza Mahkemesinin 16.01.2008 tarih, 2007/64 Esas - 2008/2 Karar sayılı kararıyla TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca hükmedilmiş 2000 TL. adli para cezasının tekerrüre esas alınması, b) Kabule göre de sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, kendi altsoyu üzerindeki 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2) Sanık hakkında 4320 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Hükümden sonra 20.03.2012 tarihinde 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un yürürlüğe girdiği ve aynı kanunun 23. maddesiyle 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun yürürlükten kaldırıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.