Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/13271 E. 2013/23354 K.

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/12/2012 tarihli ve 2012/250 esas, 2012/1639 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.03.2013 tarih ve 2013/4936-20724 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.04.2013 tarih ve 2013/128431 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, katılanın 09/04/2012 tarihli duruşmada alman ifadesinde, olay tarihinde kendisinin adliye koridorunda bulunduğunu gören sanığın, oturduğu yerden kalktığını, cep telefonu ile görüşme yaptığı sırada omzuyla vurduğunu, bu olay nedeniyle yaralanmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın yaralama kastından söz etmeye imkân bulunmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın olay günü adliyede koridorda yürümekte olan katılanın omzuna kasten vurmak suretiyle yaralanmasına neden olduğu dinlenen tanıklarlar la da ispat edilmiş olması karşısında;sanığın bu hareketinin manevi unsuru yönünden mahkemece yapılan değerlendirmenin takdire ait bir husus olması yönünden,bu hususun kanun yararına bozma yolu ile çözülmesinin Yargıtayın yerleşmiş içtihatları gözönüne alınarak mümkün olmadığı,olsa olsa maddi unsur yönünden suçun oluşup oluşmayacağının olağanüstü kanun yolu olarak öngörülen kanun yararına bozma yolu ile mümkün olduğu;açıklanan bu nedenlerle mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek;kanun yararına bozma talebinin REDDİNE; dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.